Ik wil ik wil ik wil!

December. De meest hebberige tijd van het jaar. Aan de ene kant een leuke maand, maar aan de andere kant ben ik altijd blij als het weer januari is.

Toen ik nog een kind was, was december een maand waarin er heel veel op mij af kwam. Ik ben jarig in de week van Sinterklaas, dus ik kreeg al mijn cadeautjes in één week. Cadeautjes krijgen vond ik leuk en spannend. Zo spannend dat ik het soms niet kon hebben, en dat leidde tot woedeaanvallen en ander gedrag waar mijn ouders wat minder blij van werden.

Nu ik volwassen ben heeft december voor mij een heel andere schaduwzijde gekregen. Het is de maand van kopen kopen kopen en hebben hebben hebben! Waarom heb ik daar iets op tegen? Onder andere omdat ik steeds vaker lees dat het hebben van veel spullen een mens niet gelukkig maakt. Vroeger als kind was ik bijvoorbeeld gauw uitgekeken op iets, en verlangde ik weer naar iets nieuws. Het is als een soort behoefte die even vervuld wordt, met een intens blij gevoel als gevolg, die daarna als sneeuw voor de zon weer verdwijnt. Dan wil men weer iets nieuws.

Oftewel, een vicieuze cirkel. Wie wordt daar nou blij van? Het kost geld, moeite en je bent niet tevreden. Zonde.

Ik geef de laatste tijd meer om ervaringen. Voor mijn verjaardag ben ik lekker uit eten geweest. Sinterklaas heb ik dit jaar überhaupt niet gevierd, omdat mijn gezin het niet zo leuk meer vindt, en dan is de lol er ook wel vanaf.

Met Kerst geven wij elkaar binnen het gezin sowieso geen cadeaus. Echter, als ik terugkijk naar vroeger vond ik de kerstdagen waarop we gezellig met elkaar spelletjes speelden en op de bank hingen met een leuk tv-programma het leukst. Ervaringen dus.

Trouwens, er is nog een reden waarom ik het niet zo heb op het kopen en geven van cadeaus. Spullen moeten geproduceerd worden, vervoerd worden en belanden in veel gevallen uiteindelijk bij het restafval. Niet alles natuurlijk, maar denk eens aan het volgende: een stuk speelgoed waar een kind op den duur niet meer mee speelt, wordt verkocht op de kleedjesmarkt. Daarna heeft een ander kind er weer plezier aan, maar er komt een moment dat het speelgoed kapot gaat, en er geen andere bestemming is dan de grijze kliko.

Ik wil niet zeggen dat spullen kopen per definitie slecht is. Sommige spullen hebben we nu eenmaal nodig, en sommige spullen maken ons leven gemakkelijker en/of leuker. Het enige wat ik wil zeggen: denk gewoon goed na voordat je iets koopt. Wat ga je ermee doen? Ga ik er lang plezier van hebben? Je zult het milieu en je portemonnee zeker een plezier doen.

Vraag jij je trouwens af wat je met je kerstcadeaus doet, een jaar nadat je ze gekregen hebt? Denk er eens over na als je ze net hebt uitgepakt. Misschien besluiten jullie ook wel dat jullie volgend jaar liever iets leuks gaan doen in plaats van cadeaus uitdelen.

Minder willen hebben is vrijheid mensen! Plus, denk er wel even aan dat, om die kersttrui te produceren, een 4-jarig kind uit Bangladesh veertien uur op een dag in een fabriek staat. Voor die laptop moeten lieve Afrikaanse mannetjes giftige metalen uit een rots bikken, de hele dag lang in de brandende zon. Ik wil niemand een schuldgevoel aanpraten, maar aan onze wereld en medemens denken is altijd goed toch?

Oh ja, nog even kort: minder spullen maakt je ook dankbaar voor wat je hebt. Ik weet het: het is cliché, maar toch.

Ik ga deze kerst lekker uit eten. Fijne kerst allemaal!

Een gedachte over “Ik wil ik wil ik wil!

  1. Echt goed geschreven Meindert! Mijn welgemeende complimenten! En ik ben het helemaal met je eens, inhoudelijk!
    Van harte gefeliciteerd en ga vooral zo door!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s