Als je het maar wilt

Zoals een aantal van jullie weten doe ik sinds april 2019 vrijwilligerswerk. Ik ben ermee begonnen, omdat ik al een paar maanden op zoek was naar nieuw werk, en dat wilde maar niet lukken. Het was de bedoeling dat ik het slechts een paar maanden zou gaan doen. In september 2019 wilde ik immers met een nieuwe opleiding starten. Dat lukte niet, omdat ik een verkeerde keuze maakte.

Die verkeerde studiekeuze vind ik ergens niet eens zo heel erg. Ik ben namelijk doorgegaan met mijn vrijwilligerswerk, ik heb het uitgebreid en ik kan zeggen dat ik het steeds leuker ga vinden. Het is tot nu toe ook leerzamer gebleken dan ik had verwacht. Daar zal ik later op ingaan.

Vroeger wilde ik er niet aan beginnen, omdat, als ik dan toch zou gaan werken, ik geld wilde verdienen. Echter, ongeschoold werk is met een visuele beperking niet echt een optie. Toen ik vorig jaar al een tijdje thuiszat dacht ik: ik ga vrijwilligerswerk doen. Het was de enige manier om weer wat actiever te worden in de maatschappij. Laat het nou juist zo zijn dat ik meer wilde betekenen voor de maatschappij en ik wilde iets leren. In februari 2019 meldde ik mij bij de vrijwilligerscentrale van mijn gemeente. Daar heb ik tot op de dag van vandaag nog geen spijt van gehad.

Ik gaf aan dat het mij leuk leek om anderstaligen te helpen met het leren van de Nederlandse taal. Ik dacht hierbij aan vrijwilligerswerk bij een asielzoekerscentrum. Daar waren op dat moment geen vacatures, maar later kwam er toch eentje vrij.

Ik ging naar het asielzoekerscentrum toe voor een kennismakingsgesprek, en ik kreeg de kans om een aantal keer mee te draaien bij het taalcafé: een activiteit waar asielzoekers vrijwillig naartoe kunnen gaan om samen met vrijwilligers en medewerkers aan hun Nederlands te werken.

In het begin moest ik er best wel aan wennen. Het was voor mij iets totaal nieuws. Mijn sociale vaardigheden waren vroeger niet echt bepaald goed, en dat heb ik vaak moeten horen. Dat maakte me een beetje onzeker. Toch zette ik mij over mijn onzekerheid heen. Na een aantal keer meedraaien kreeg ik te horen dat ik mocht blijven, iets waar ik erg blij mee was. Mijn talent werd gezien. Ik kon eindelijk echt van waarde zijn voor mijn gevoel. Er is lange tijd heel veel gekeken naar wat ik niet kon, en dat is niet bepaald goed voor je zelfvertrouwen.

Inmiddels heb ik er bijna een jaar aan vrijwilligerswerk opzitten en ik voel me steeds meer op mijn gemak. Op een gegeven moment leer je de mensen een beetje kennen, je leert wat je wel moet doen en wat je beter niet kunt doen. Je leert hoe je mensen op een passende manier kunt helpen. Zo weet ik van mezelf dat ik grammaticale issues goed kan uitleggen, en er is een groepje dat daar behoefte aan heeft. Als ik dan merk dat mensen de kennis oppikken, dat ze ermee aan de slag gaan en dat ze het toe kunnen passen, dan is mijn dag compleet.

Ik merk dat ik, sinds ik vrijwilligerswerk doe nog makkelijker sociale contacten aanga, dat ik minder bang ben om ‘knullig’ over te komen en ik leer beter te improviseren. Daarnaast leer ik ook nog beter om mijn grenzen aan te geven. Soms hebben de asielzoekers veel vragen of willen ze heel veel weten. Dan zeg ik soms: ‘één ding tegelijk’ of: ‘ik weet ook niet alles’. Vroeger liet ik alles maar gebeuren, ik liet te veel over me heen lopen.

Sinds eind vorig jaar ben ik ook actief bij een school waar inburgeringslessen gegeven worden. Tja, als je de smaak te pakken hebt en tijd over hebt, waarom dan niet meer vrijwilligerswerk doen? We werken met een vaste groep, dus je leert de cursisten al snel een beetje kennen. Ik vind het niet alleen fijn om de cursisten een handje te helpen, maar ik vind het ook fijn om de ‘echte’ docent te ontlasten. Daardoor krijgen de cursisten meer aandacht. Win-win!

Oh ja, eerder had ik trouwens nog een vreemde associatie met vrijwilligerswerk. Tijdens mijn vorige opleiding moesten (lees goed: moesten) we meedoen met NLDoet. Nu vind ik dat een hartstikke mooi initiatief, maar er is één ding: het is VRIJWILLIGerswerk. Pas als je het met je hart doet, dan doe je het goed! Ik kreeg tijdens de dagen van NLDoet allerlei klussen die ik niet goed kon uitvoeren, en daardoor kwam ik helaas niet goed tot mijn recht.

Wat wil ik nou met dit hele artikel zeggen? Als je tijd over hebt: ga vrijwilligerswerk doen! Je kunt echt iets betekenen voor anderen, je kunt er veel van leren en het geeft zo ontzettend veel voldoening. Ik zeg eerlijk: mijn vrijwilligerswerk geeft mij meer voldoening dan het betaalde werk dat ik heb gedaan.

Op het moment dat ik dit blogbericht publiceer ligt mijn vrijwilligerswerk helaas stil in verband met de coronacrisis. Bij COA denkt men nu na over de mogelijkheid om digitaal met de asielzoekers te gaan oefenen. Uiteraard hoop ik dat ik zo snel mogelijk weer naar mijn vrijwilligerswerk toe kan gaan.

2 gedachten over “Als je het maar wilt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s