Berlijn: een jaar later

Het is inmiddels alweer een jaar geleden (langer zelfs) dat ik naar Berlijn ben geweest. Dat was echt een fantastische ervaring. Hoe kijk ik er verder op terug? Ik vertel het in dit nieuwe artikel!

De Berlijnse muur (ik ben geen goede fotograaf)

Ik heb een idee

Mei 2019. Ik had een vriend over de vloer. We waren wat aan het kletsen, en ik vertelde dat ik weleens alleen een stedentrip wilde maken, maar ‘dat wordt vast erg moeilijk, ik weet niet of dat een goed idee is.’ Die vriend vroeg me: ‘waarom is dat, waarom zou je dat niet kunnen?’ Hele simpele vragen, maar het zette me toch aan het denken. Ik heb nog wat gebrainstormd met andere mensen, en ik dacht: ik moet dit gewoon doen. Wat betreft mijn zicht moet het kunnen, nu nog wel. Als ik het nu niet doe, en ik red mij later niet meer zo zelfstandig met mijn zicht, dan is het te laat. Dan krijg ik zeker spijt.

Ik ga het gewoon doen

Ik wilde graag naar Berlijn, ik besloot via Google Maps de stad uit te kammen om te weten waar de belangrijkste plekken waren en hoe ik er moest komen. Ik boekte een Airbnb en treintickets.

Twee en een halve week later was het zover. Ik ging op pad. Af en toe was het niet makkelijk en soms moest ik naar bepaalde plekken zoeken, maar ik heb echt een te gekke tijd gehad. Eenmaal thuis zei ik nog hardop tegen mezelf: ‘dit was echt fantastisch, hier ga ik echt nooit spijt van krijgen.’

Grenzen verleggen en doorbreken

Het was voor mij een behoorlijke stap in de richting van zelfstandigheid. De laatste jaren ging ik steeds meer reizen met de trein, en dat ging steeds verder. Waar ik op mijn zestiende alleen nog maar heen en weer reisde tussen Urk en Emmeloord, ging ik op een gegeven moment naar Zwolle, later Deventer. Nog later werd het Maastricht, Vlissingen en op een gegeven moment zelfs Antwerpen en Namen (Wallonië). Berlijn is tot nu toe de verste bestemming waar ik alleen naar toe ben geweest. Zelfstandig leren reizen met een visuele beperking is niet makkelijk, maar ik laat mij niet tegenhouden. Mijn tripje naar Berlijn heeft voor mij nog een barrière weggenomen: ik zou nu ook alleen durven te vliegen.

Als je iets wilt, moet je het gewoon doen

Dit is echt een van mijn motto’s geworden. In het verleden zag ik vaak veel beren op de weg. Altijd was er wel een reden om te twijfelen of om iets niet te doen. Tegenwoordig denk ik altijd: hoe kan ik ervoor zorgen dat hetgene dat ik wil doen wél kan? Dit raad ik ook iedereen aan. Daarnaast: het is heel goed om nieuwe dingen te proberen en om af en toe net over je grenzen heen te gaan. Hierdoor ontdek je nieuwe dingen, weet je nog beter waar je grenzen liggen en je kunt die grenzen daarmee ook steeds een stukje verleggen.

Je moet een beetje lef hebben af en toe, maar dat kan leuke dingen opleveren. Zo heb ik mij laatst aangemeld voor een tv-programma waarvoor ik mij eerder niet durfde aan te melden. Wie weet wat het oplevert…

Sowieso ben ik minder afwachtend geworden. Vroeger liet ik alles maar op me af komen. Dat is nu wel echt veranderd. Ik neem veel meer zelf het initiatief tot het doen van dingen. Daar was ik voor Berlijn al mee bezig, maar dat is daarna wel meer geworden.

Berlijn 2.0

Ik wist het zeker. ‘Als het in 2020 weer kan, dan ging ik weer alleen op pad,’ zei ik nog tegen mezelf. ‘Tenzij er een of ander raar virus uit China roet in het eten gooit.’ Ik heb dit serieus een keer hardop gezegd, nog voordat het ook daadwerkelijk gebeurde.

Dit jaar zie ik het toch niet zo zitten om voor meerdere dagen naar het buitenland te gaan. Dat heeft alles te maken met het coronavirus. Ik ben afhankelijk van het openbaar vervoer of het vliegtuig om ergens te komen, en ook in een vreemde stad verplaats ik mij voornamelijk met het openbaar vervoer. Ik vind het risico dat ik het virus oploop en verspreid te groot. Daarnaast kan de situatie op een bepaalde plek snel veranderen, en ik heb geen zin in gedoe. Daarom ga ik dit jaar dus geen reisje maken. Ook andere zaken staan op een laag pitje of ik stel ze uit. Normaal gezien zou ik niet zoveel meer nadenken voordat ik iets ga ondernemen (zoals ik al heb gezegd), maar de omstandigheden vragen om terughoudendheid.

Ondanks de coronacrisis probeer ik toch ondernemend te blijven en ik hoop weer veel leuke en spannende dingen te kunnen ondernemen als het weer veilig is. Ik ben namelijk nog steeds van plan om het Berlijn-avontuur een vervolg te geven. Daarnaast zou ik ook een keer naar een concert willen in de toekomst.

Waar zal ik volgend jaar naartoe gaan?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s