Leven van de Wajong: leuk?

Er bestaan veel vooroordelen over mensen die van een uitkering leven. Ze zouden lui en ongemotiveerd zijn. Daarnaast zijn er mensen die het wel wat lijkt om de hele dag op de bank te zitten en niets te doen. Ik ben ervaringsdeskundige wat betreft het leven van een uitkering en ik wil jullie graag vertellen hoe ik het beleef.

Vangnet

Omdat ik arbeidsbeperkt ben, krijg ik sinds mijn achttiende Wajong 2010 van het UWV. Laat ik er maar mee beginnen dat ik blij ben dat deze voorziening bestaat. Op het moment is het voor mij erg moeilijk om aan het werk te komen. Fysieke banen zijn vanwege mijn beperkte zicht een groot probleem. Voor veel kantoorbanen moet je een goede opleiding hebben, en, zoals velen van jullie weten, ik heb veel moeilijkheden ervaren wat betreft mijn vervolgopleiding. Ik heb niet bepaald een diploma om u tegen te zeggen en de laatste jaren is het voor mij niet mogelijk gebleken om genoeg relevante werkervaring op te doen.

Ik zie een Wajong-uitkering dus als een vangnet. Hierdoor kan ik toch maar mooi op mezelf wonen. Ik kom er prima van rond. Het is geen vetpot, maar ik kan goed met geld omgaan.

Ik doe het liever zelf

Laat ik nu maar eens over de schaduwkanten van het ‘leven van de Wajong’ beginnen. Allereerst zijn er natuurlijk de vooroordelen en de stigma’s. Ik vertel ook niet graag dat ik van een uitkering leef, het schrijven van deze blog is dus al een drempel die ik over ga. Daarnaast is het zo dat als je als Wajongere gaat werken, je er financieel vaak nauwelijks of niet op vooruitgaat, of zelfs op achteruit. Dat laatste is mij al gebeurd. Het grootste pijnpunt zit hem voor mij echter vooral in het volgende: het voelt voor mij niet goed dat andere mensen voor mijn uitkering moeten werken. Ik ben iemand die maatschappelijk betrokken is en die graag zichzelf wil kunnen onderhouden. Ik hoop dat ik ooit zelf in (een deel van) mijn eigen inkomen kan voorzien.

Hoe zie je dat voor je?

Ik hoop dat ik – als ik een studie heb afgerond – aan de slag kan als leraar, vertaler of onderzoeker (althans, dat is hoe ik mijn toekomst nu voor mij zie). Daarnaast hoop ik in de toekomst ook wat geld aan mijn blog te kunnen verdienen.

Kort samengevat: ik wil graag mijn eigen inkomen bij elkaar sprokkelen met werkzaamheden die ik leuk en nuttig vind.

Voordat ik mijn eigen geld kan gaan verdienen hoop ik sowieso toch wat bij te kunnen dragen aan de maatschappij. Mocht ik er straks weer tijd voor hebben en de corona laat het weer toe, dan zou ik graag weer vrijwilligerswerk met asielzoekers en statushouders gaan doen. Daarnaast hoop ik mensen te kunnen blijven inspireren met mijn blogs.

Wat is mijn eindconclusie? Leven van een Wajong-uitkering is niet echt leuk, maar ik ben blij dat deze voorziening er is. Mijn doel is om er in de toekomst zo min mogelijk afhankelijk van te zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s