Het rechte pad?

Begin september was het zover: ik begon met mijn opleiding HBO-Rechten bij Hogeschool Windesheim. Hoe beviel het begin? Hoe is het verder gegaan? In mijn nieuwe artikel vertel ik jullie dit, en ook wat het met me deed (en doet).

3 september was de eerste dag dat ik naar school ging. Door corona ging dat natuurlijk allemaal anders. We kregen een soort ‘introductiedag’ (tussen haakjes, want – met alle respect – het stelde geen reet voor) met een deel van onze klas. Acht man, om precies te zijn. Nou ja, man, ik was de enige man tussen zeven dames. Leuke meiden, zo bleek op onze tweede fysieke bijeenkomst. De lessen op Hogeschool Windesheim zijn nog steeds grotendeels digitaal, ongeveer één of twee keer per week is er een fysieke bijeenkomst met een deel van de klas.

Over die tweede bijeenkomst gesproken, deze viel in de tweede week. Eigenlijk was dit de eerste lesweek, omdat we die week ook al wat online lessen hadden. Tijdens onze fysieke bijeenkomst verdeelden we de taken voor ons project en we maakten een plan van aanpak. Er kwam heel veel op me af, maar ik dacht: het komt wel goed. Zeker met zo’n leuke ‘miniklas’.

Het kwam echter niet goed. Nou ja, het is maar hoe je het bekijkt.

Op een gegeven moment, ergens midden september werd het even te veel. Man, man, wat moesten we veel doen. Ik kreeg het even niet op een rijtje. Ik besefte echter dat er meer speelde. Mijn ogen werden voor mijn gevoel eindelijk geopend. Eindelijk, na al die jaren.

Ik moet niet langer mijn dromen negeren!

Opeens wist ik het zeker. Ik heb altijd gezegd: ik wil iets met talen doen. Het aandurven, daar was geen sprake van, omdat ik dacht: ik kan er toch niks mee, leraar worden is voor mij niet weggelegd en vertaler is zo’n eenzijdig en betekenisloos beroep. Echter, ik ontdekte dat rechten toch niet bij mij paste, en ik had al eerder van alles weggestreept. De manier van werken op het hbo beviel mij trouwens ook niet. Van project naar project en veel samenwerken, dat is niets voor mij. Er is nu dus maar een ding over: talen studeren aan de universiteit.

Ik heb mij ook nooit echt goed op de ‘talenwereld’ georiënteerd (omdat ik er weinig kansen in zag), dus heb ik nooit goed nagedacht over de mogelijkheden. Daarnaast durfde ik het nooit aan om op kamers te gaan in een grote stad. Dat moet in mijn geval als ik naar de universiteit wil, want de dichtstbijzijnde universiteitsstad is minstens twee uur reizen vanaf Emmeloord.

Maar goed, ik weet het nu zeker. Ik moet gewoon talen gaan studeren. Dáár ben ik goed in, dát is hetgene wat altijd al een passie van mij is. Ik oefen niet voor niets al die talen in mijn vrije tijd. Niet voor niets droomde ik stiekem van wonen in het buitenland. Niet voor niets droomde ik van een roedel aan leuke, buitenlandse vrienden.

Altijd heb ik beren op de weg gezien. Door alle shit die ik van leraren en begeleiders over me heen heb gekregen en door mijn beschermde opvoeding ben ik zo onzeker geworden dat ik helemaal ‘op slot’ kwam te zitten. Ik heb nooit écht voor mezelf durven kiezen. Ik heb altijd het leven geleefd dat anderen als ‘passend’ of ‘goed’ voor mij beschouwden, en dan was er nog de eerdergenoemde angst om op kamers te gaan in een grote stad.

Ik heb altijd gezegd dat ik ‘altijd in mogelijkheden denk’. Nou, als er één doemdenker op deze wereld is dan ben ik het wel! Oké, dat is ietwat overdreven, maar ik ontdekte wel dat ‘denken in beperkingen’ nog steeds een behoorlijke kwaliteit van mij was. Was.

Ik heb besloten dat ik mijn dromen eindelijk de vrije loop moet laten. Er ontstond in no-time een nieuw plan in mijn hoofd. Ik wil talen gaan studeren aan de universiteit. Toen ik dat plan vertelde aan een kennis, zei ze meteen: “dacht ik al”, waarna ik meteen moest lachen. Stiekem weet ik zelf ook wel dat ik dat het allerliefste wil, en dat is altijd al zo geweest. Maar ja, die beren op de weg hè.

Het was echter ook wel zo dat ik vroeger ook nog niet goed in staat was om om hulp te vragen, waardoor de kans op vastlopen groot was. Ik wilde alles zelf doen (om te laten zien dat ik dat wel ‘kon’), maar dat kon ik niet, en nog steeds niet, en dat hoeft ook niet. Hulp vragen is oké.

Ergens wil ik nog steeds niet op kamers wonen, omdat ik nu zo’n mooi appartement heb. Echter, zoals ik eerder heb gezegd: het is niet anders. Ik wil echter graag weg uit Emmeloord, dus ik zie het ook als een mooie kans om in een wat meer stedelijke omgeving te gaan wonen. Al moet ik het mooie appartementje dat ik nu heb vaarwel zeggen.

Met mijn havodiploma kan ik helaas niet naar de universiteit. Ik kwam dus met het plan om voor mijn vwo-diploma te gaan. Dat moet lukken, dacht ik. Ik heb immers vwo-advies gekregen in groep 8. Na een telefoontje met een vavo-instelling kwam ik er achter dat ik met drie vwo-deelcertificaten ook al naar de universiteit kan, dit omdat mijn 21e verjaardag theoretisch gezien inmiddels al in een autobiografisch boekwerkje over mijn tumultueuze bestaan beschreven zou kunnen zijn.

Voor de universitaire studies waar ik een keuze uit wil maken, zijn de certificaten voor Engels, Nederlands en Duits voldoende. Inmiddels ben ik druk bezig met de lessen en het lezen van een giga-stapel literatuur. Waar ieder boek tijdens de onderbouw van de havo nog voelde als een nachtje op de martelbank liggen, vind ik het nu niet zo’n straf meer. Ik vind het nu juist bijzonder hoe al die verhalen op papier zijn gezet. Beter gezegd: ik kan de boeken meer waarderen, waardoor het lezen ervan nu leuker is.

Uiteraard hoop ik volgend jaar mijn certificaten te behalen, zodat ik volgend jaar eindelijk datgene kan gaan doen, wat ik eigenlijk altijd al wilde.

Ik heb het al een beetje gezegd, maar welke studie ik precies wil gaan doen, dat weet ik nog niet. In ieder geval iets met de Duitse taal. Er is dus nog stof tot nadenken. Wat ik wel weet is dat ik, als het praktisch mogelijk is, graag een tijdje in het buitenland zou willen studeren. Dat lijkt me een ontzettend mooie ervaring.

Een hele verandering weer in mijn leven, maar wat mij betreft een positieve. Ik heb ontdekt dat uit mijn comfortzone gaan voor mij ontzettend belangrijk is. Altijd heb ik voor de veilige weg gekozen, maar van binnen ben ik een avonturier die wil ontdekken en die iets van zijn leven wil maken. Daarmee ga ik nu hard aan de slag.

Heb jij een droom die je wegstopt, omdat je niet uit je comfortzone durft te stappen?

Ţåłëňkńøbbéł

Van jongs af aan heb ik al een interesse in vreemde talen. Iets wat ik zeer waarschijnlijk van mijn opa heb geërfd. Wat betreft het aantal talen dat ik beheers heb ik hem inmiddels al ruim overtroffen. In deze blog vertel ik jullie in elke taal iets over mijn ervaringen met die taal.

Ik heb wel woorden opgezocht, ik weet natuurlijk niet alles.

Oh ja, mochten jullie onverhoopt een taalfout tegenkomen, laat het me dan weten!

Engels

Well, this is not something exciting I guess, because almost everybody in the Netherlands speaks English. It sounds strange, but i didn’t like English lessons on high school. I didn’t think English was a very interesting language and when I was about fifteen years old, I discovered that learning English wasn’t only about learning words and phrases and trying to remember them. Reading English books was very hard! My classmates found it strange, because I always had good notes and I said that I was good at speaking English, while my skills weren’t that great.

I wasn’t that guy who played a lot of video games and I had never liked watching movies. My classmates did, and it helped them to improve their English skills. I had a backlog. When I was seventeen years old, my English teacher told me that I had to work harder, otherwise I would not pass the exam. Fortunately we had very good exercises that focused on all the important stuff: reading comprehension, writing, listing and, my biggest nightmare: speaking. I also shoudn’t forget that my teacher was a good one. I improved my skills and finally I’ve past my exam with a seven out of ten.

Duits

Ich habe mich seit ich acht Jahre alt war schon interessiert für die deutsche Sprache. Ich war in die Ferien mit meine Eltern und meine Geschwister und ich leste die Schilder laut vor (wie ich dachte, dass man es sagen muss). Wir gingen oft nach Deutschland in die Ferien, und ich liebte es. Ich fand die Hügel sehr schön, und wohnen in ein Fachwerkhaus war immer einen meiner größten Träume.

Ich war ganz froh, wenn ich meinen ersten Deutschuterricht hatte in die Schule. Meine Aussprache war noch schrecklich, aber dass konnte ich sehr schnell verbessern. Ich hatte immer gesagt, dass ich süchtig war nach den Französische Unterricht, aber Deutschunterricht hat mir immer mehr Spaß gemacht. Wenn ich wieder in die Ferien war mit meine Eltern und Geschwister, mochte ich es immer, Deutsch zu üben. Ich wagte es aber nicht so gut. Mein Vater musste immer alles lösen, aber sein Deutsch war nicht so gut.

Voriges Jahr in Berlin musste ich natürlich Deutsch sprechen, und das war kein großen Problem. Ich war noch ein bisschen genierlich, aber ich weiß, dass ich gut Deutsch sprechen kann.

Frans

Je pense que beaucoup des gens trouveront que c’est dingue, mais j’ai négligé mon français. Je n’utilise la langue presque pas encore. C’est dommage, parce que à l’école, ce semblait que j’ai beaucoup de talent pour apprendre le français. J’aimais apprendre la langue et je suis celui que détestais la chose qu’il y avait toujours des gens qui se plainait pendant les leçons. J’étais le seul qui a fait l’examen français de tout de l’école en deux mille quatorze. J’avais des bonnes notes.

Je n’ai pas été en France depuis deux mille douze et j’ai pratiqué aussi beaucoup d’autres langues, donc je pense que je n’ai pas eu la motivation de pratiquer depuis longtemps. Maintenant, je suis en contact avec un mec français, donc je peux pratiquer un peu.

J’espère qu’il y a des possibilités d’aller en France à l’avenir, parce que le pays est très beau. Ce serait joli si je peux m’exposer au français pour une semaine. Peut-être il y aura aussi des autres possibilités pour pratiquer.

Italiaans

Ho iniziato a imparare l’italiano a duemiladiciotto. Volevo imparare la lingua già molto lungo. L’italia me ha spesso sembrata un molto bello paese, e quando ero stato lì qualche volta, ho detto: la prossima volta che vado in Italia, voglio sapere la lingua. Non era così, perché ho iniziato a imparare la lingua qualche settimana prima di andare in Italia per la prossima volta, e non è possibile di imparare una lingua entro solo qualche settimana. In quel anno (duemiladiciotto, come ho detto), in realtà non avevo l’intenzione di andare in Italia. Volevo andare in Slovenia, però durante quel viaggio, era l’intenzione di camminare in montagna, è la gente dell’agenzia di viaggi hanno detto a me: non è un buona idea per te, con i tui problemi della tua vista. Dunque sono andato in Italia, sul Lago di Garda, per la seconda volta. Era molto bello!

Ho finito il corso d’italiano a diciembre duemiladiciannove. Credo che fosse in quell’anno che ho incontrato un italiano sull’internet, e a volte ci parliamo a Whatsapp. Non escludo che ci incontriamo mai in vivo!

Pools

Zawsze chciałem wiedzieć: co jest za granicy z Niemcami? Kiedy czytałem polski tekst po pierwszy raz, odkryłem że język polski jest bardzo ciekawy.

Zacząłem uczyć się języka polskiego w dwa tysiące piętnastym roku. Myślałem: może będą możliwośći pomagać Polaków i Polek, który pracują w Holandii.

Gramatyka była bardzo trudna, ale wiedziałem postęp, że nie byłaby łatwy.

Ćwiczałem dużo z osobami z Polski. W dwa tysiące osiemnastym roku, spotkałem się z jednem z tych ludzi w Amsterdamu. On uczyłem się język holenderskiego, więc moglili pomóc się. Spotkanie było fajnie. Teraz tylko czasem jeszcze rozmawiam z Polakami.

Nie bój się kiedy chcesz uczyć się język polskiego. Nie jest łatwy, i potrzebniesz dużo czasu, ale to bardzo ciekawy!


Zweeds

Jag tror att många människor inte vet att jag har lärt mig svenska. Den första gången jag kom i kontakt med det svenska språket var när jag var tretton år gammal. Min lärare hade bott i Sverige för många år och hon ville lära oss en liten svenska. Jag tyckte om det, men min lärare hade inte gett oss många lektioner.

När coronakrisen började hade jag precis upptäckt Duolingo. Det är en app för att lära sig språk, och det är gratis. Jag tänkte på tidsperioden när jag var tretton år gammal och jag tyckte: varför skulle jag inte börja lära mig svenska? Jag visste att det är inte så svårt, och jag uttråkade mig.

Eftersom jag har lärt mig svenska har jag fått en intresse av Skandinavien. Innan jag dör så måste jag ha upptäckt den. Det är också en fördel att många människor i Finland också pratar svenska. Vem vill åka till Skandinavien med mig?

Jag måste inte glömma att säga: när du vill lära dig svenska, norska eller danska: använda Duolingo och börja nu! Det är en mycket bra app och det är gratis!

Fins

En puhun hyvin suomea!

Asun Alankomaissa, Emmeloordissa.

Suomen kieli on hyvin vaikea.

Ik moet nog heel veel oefenen! 🙂

Nou, dat was het wel weer voor nu. Mijn lijst met talen die ik beheers gaat waarschijnlijk nog groeien. Spaans leren lijkt mij toch ook wel een keer nuttig, en stiekem zou ik ook nog wel Fries willen leren. Het zou goed kunnen dat er van deze blog nog een ‘deel twee’ komt. Stay tuned!

Straks meer op de rit dan ooit tevoren

Tja, het coronavirus. Het heeft veel invloed gehad op mijn leven. Dat heeft het nog steeds, en dat zal voorlopig zo blijven. In deze blog vertel ik hoe ik de coronacrisis juist wil gebruiken.

Ik had mezelf voorgenomen dat ik niet te veel over het coronavirus wilde schrijven, maar nu wilde ik het onderwerp toch weer een keer aansnijden. Ik wil namelijk graag weer een inkijkje geven in mijn hoofd en hopelijk kan ik jullie nog inspireren.

Het klinkt niet goed, maar het is wel zo. Voor mijn gevoel heb ik mijn leven sinds 2014 al niet op de rit. Sinds toen ben ik er niet echt meer tevreden over. Ik koos vanwege pure onzekerheid en een gebrek aan eigen initiatief en goede begeleiding voor een opleidingstraject waar ik niet achter stond. Dit maakte ik uiteindelijk wel af. Daarna vond ik een baan, maar daar zat ik niet helemaal op mijn plek. De zoektocht naar een nieuwe baan bleek een onmogelijke. Ik wilde al een tijd gaan studeren, en ik besloot daartoe eindelijk proactief stappen te gaan zetten. Ondertussen was ik al begonnen met vrijwilligerswerk om de overvloed aan tijd te vullen en om een leuke, nuttige ervaring op te doen. Vorig jaar maakte ik vlak voor september een verkeerde studiekeuze, waardoor ik nog minstens een jaar moest wachten totdat ik weer opnieuw aan een opleiding kon beginnen. Ik besloot door te gaan met vrijwilligerswerk en ik breidde mijn klussen en uren uit. In december vorig jaar schreef ik mij in voor de studie HBO-Rechten bij Hogeschool Windesheim. In maart dit jaar moest ik stoppen met mijn vrijwilligerswerk vanwege het coronavirus.

Begin dit jaar had ik net het gevoel dat alle puzzelstukjes langzaam op hun plek gingen vallen. Ik had het erg naar mijn zin bij mijn vrijwilligerswerk en ik wilde er nog een nieuwe klus bij zoeken.

Ik had ook leuke plannen wat betreft reisjes en ik had een studie rechten in het vooruitzicht. Mijn sociale leven had ik op de rit, want daar had ik in 2019 immers flink in geïnvesteerd. Ik verheugde me ook nog op het Songfestival dat dit jaar in ons kleine kikkerlandje zou plaatsvinden. Het ging allemaal gewoonweg de goede kant op!

Totdat dat ene virus roet in het eten kwam gooien.

Ik heb echt wel gedacht: waarom moet dit nu gebeuren, waarom overkomt mij dit nu weer? Dat terwijl ik wist dat zo’n pandemie praktisch nooit goed uitkomt, en dat het een probleem van ons allemaal is. Echter, het is heel vervelend dat een stabiel en fijn leven weer verder weg is, terwijl het binnen handbereik leek te zijn.

Zoals altijd besloot ik dat stilzitten en bij de pakken neerzitten geen optie was. Ik nam het besluit om ervoor te zorgen dat het leven na de coronacrisis leuker en geweldiger dan ooit moet zijn. Ondanks dat alles de goede kant op leek te gaan vóór de crisis, was er ook nog genoeg mis. Ik heb een aantal dingen in werking gezet.

Zo besloot ik mijn talen weer meer te gaan oefenen. Ik heb redelijk spontaan besloten om Zweeds te gaan leren, een taal waarmee ik in havo 2 kennismaakte, doordat mijn mentor van toen in Zweden heeft gewoond. Recent besloot ik ook nog dat ik het magische Fins wilde leren. Een taal die vrijwel niks weg heeft van het Nederlands, een totaal andere oorsprong heeft en een Amazonewoud aan grammaticaregels kent. Daarnaast besloot ik ook nog meer tijd te steken in het oefenen van andere talen. Waarom? Omdat het mijn kansen op werk dat bij mij past vergroot, omdat ik het gewoon leuk vind en omdat het me leuk lijkt om op vakantie de taal van het vakantieland zelf te kunnen spreken en begrijpen.

Daarnaast besloot ik om te starten met een cursus muziek produceren. Ik wil al lange tijd weten hoe je dat moet doen. Ik ben namelijk gestopt met zangles en ik wilde niet dat mijn muzikale hobby weer een stille dood zou sterven. Daarom besloot ik dat ik zelf meer tools wilde hebben om bijvoorbeeld covers te maken. De begeleidingstrack kan ik immers straks zelf produceren. Al sinds mijn puberjaren droomde ik weleens van mijn eigen muziekproducties, en ik dacht: nu gaat het gewoon gebeuren. Ik hoop dat ik na de coronacrisis straks makkelijker aan bijvoorbeeld optredens kan komen. Daarnaast denk ik dat mijn kansen om mee te doen aan een talentenjacht zoals The Voice straks groter zijn.

Ik heb ook nog een leuk plan voor tijdens mijn studie. De eerste maanden wil ik kijken of ik er nog tijd voor overhoud (wat goed zou kunnen vanwege het digitale onderwijs, waardoor ik minder hoef te reizen), maar het lijkt me leuk om huiswerkbegeleiding te geven. Ik heb in mijn middelbareschooltijd zelf ook problemen gehad met het maken van mijn huiswerk. Het was niet dat ik de stof niet begreep, maar mijn werkwijze was niet altijd goed. Uitstellen, te hard mijn best doen, noem maar op. Uiteindelijk heb ik zelf manieren gevonden om het maken van mijn huiswerk prettiger te maken. Die tools zou ik graag willen meegeven aan anderen. Ik heb al eens geprobeerd om aan dit soort klussen te komen. Echter moet je je dan in veel gevallen aansluiten bij platforms zoals StudentsPlus, die een concept hanteren waarbij de bijlesgever of huiswerkbegeleider een student moet zijn. Ik was toen geen student, dus dat was een issue. Straks ben ik wél een student, dus dat biedt kansen.

Een bijbaantje als dit staat weer mooi op mijn cv, wat mijn kansen op een leuke baan in de toekomst vergroot.

Ik wil ook nog kijken of ik misschien iets in de richting van politiek kan gaan doen. Dat staat ook weer mooi op mijn cv en het is nuttig.

Kortom, ik wilde (en wil) de coronacrisis zien als een kans. De extra tijd die ik overhoud wil ik gebruiken om dingen te doen waar ik later veel aan kan hebben. Ik wil jullie aansporen om dat ook te doen.

Houd je extra tijd over vanwege de coronacrisis? Gebruik deze!

Berlijn: een jaar later

Het is inmiddels alweer een jaar geleden (langer zelfs) dat ik naar Berlijn ben geweest. Dat was echt een fantastische ervaring. Hoe kijk ik er verder op terug? Ik vertel het in dit nieuwe artikel!

De Berlijnse muur (ik ben geen goede fotograaf)

Ik heb een idee

Mei 2019. Ik had een vriend over de vloer. We waren wat aan het kletsen, en ik vertelde dat ik weleens alleen een stedentrip wilde maken, maar ‘dat wordt vast erg moeilijk, ik weet niet of dat een goed idee is.’ Die vriend vroeg me: ‘waarom is dat, waarom zou je dat niet kunnen?’ Hele simpele vragen, maar het zette me toch aan het denken. Ik heb nog wat gebrainstormd met andere mensen, en ik dacht: ik moet dit gewoon doen. Wat betreft mijn zicht moet het kunnen, nu nog wel. Als ik het nu niet doe, en ik red mij later niet meer zo zelfstandig met mijn zicht, dan is het te laat. Dan krijg ik zeker spijt.

Ik ga het gewoon doen

Ik wilde graag naar Berlijn, ik besloot via Google Maps de stad uit te kammen om te weten waar de belangrijkste plekken waren en hoe ik er moest komen. Ik boekte een Airbnb en treintickets.

Twee en een halve week later was het zover. Ik ging op pad. Af en toe was het niet makkelijk en soms moest ik naar bepaalde plekken zoeken, maar ik heb echt een te gekke tijd gehad. Eenmaal thuis zei ik nog hardop tegen mezelf: ‘dit was echt fantastisch, hier ga ik echt nooit spijt van krijgen.’

Grenzen verleggen en doorbreken

Het was voor mij een behoorlijke stap in de richting van zelfstandigheid. De laatste jaren ging ik steeds meer reizen met de trein, en dat ging steeds verder. Waar ik op mijn zestiende alleen nog maar heen en weer reisde tussen Urk en Emmeloord, ging ik op een gegeven moment naar Zwolle, later Deventer. Nog later werd het Maastricht, Vlissingen en op een gegeven moment zelfs Antwerpen en Namen (Wallonië). Berlijn is tot nu toe de verste bestemming waar ik alleen naar toe ben geweest. Zelfstandig leren reizen met een visuele beperking is niet makkelijk, maar ik laat mij niet tegenhouden. Mijn tripje naar Berlijn heeft voor mij nog een barrière weggenomen: ik zou nu ook alleen durven te vliegen.

Als je iets wilt, moet je het gewoon doen

Dit is echt een van mijn motto’s geworden. In het verleden zag ik vaak veel beren op de weg. Altijd was er wel een reden om te twijfelen of om iets niet te doen. Tegenwoordig denk ik altijd: hoe kan ik ervoor zorgen dat hetgene dat ik wil doen wél kan? Dit raad ik ook iedereen aan. Daarnaast: het is heel goed om nieuwe dingen te proberen en om af en toe net over je grenzen heen te gaan. Hierdoor ontdek je nieuwe dingen, weet je nog beter waar je grenzen liggen en je kunt die grenzen daarmee ook steeds een stukje verleggen.

Je moet een beetje lef hebben af en toe, maar dat kan leuke dingen opleveren. Zo heb ik mij laatst aangemeld voor een tv-programma waarvoor ik mij eerder niet durfde aan te melden. Wie weet wat het oplevert…

Sowieso ben ik minder afwachtend geworden. Vroeger liet ik alles maar op me af komen. Dat is nu wel echt veranderd. Ik neem veel meer zelf het initiatief tot het doen van dingen. Daar was ik voor Berlijn al mee bezig, maar dat is daarna wel meer geworden.

Berlijn 2.0

Ik wist het zeker. ‘Als het in 2020 weer kan, dan ging ik weer alleen op pad,’ zei ik nog tegen mezelf. ‘Tenzij er een of ander raar virus uit China roet in het eten gooit.’ Ik heb dit serieus een keer hardop gezegd, nog voordat het ook daadwerkelijk gebeurde.

Dit jaar zie ik het toch niet zo zitten om voor meerdere dagen naar het buitenland te gaan. Dat heeft alles te maken met het coronavirus. Ik ben afhankelijk van het openbaar vervoer of het vliegtuig om ergens te komen, en ook in een vreemde stad verplaats ik mij voornamelijk met het openbaar vervoer. Ik vind het risico dat ik het virus oploop en verspreid te groot. Daarnaast kan de situatie op een bepaalde plek snel veranderen, en ik heb geen zin in gedoe. Daarom ga ik dit jaar dus geen reisje maken. Ook andere zaken staan op een laag pitje of ik stel ze uit. Normaal gezien zou ik niet zoveel meer nadenken voordat ik iets ga ondernemen (zoals ik al heb gezegd), maar de omstandigheden vragen om terughoudendheid.

Ondanks de coronacrisis probeer ik toch ondernemend te blijven en ik hoop weer veel leuke en spannende dingen te kunnen ondernemen als het weer veilig is. Ik ben namelijk nog steeds van plan om het Berlijn-avontuur een vervolg te geven. Daarnaast zou ik ook een keer naar een concert willen in de toekomst.

Waar zal ik volgend jaar naartoe gaan?

Een ode aan Urk

Urk, het dorp waar ik vandaan kom. Veel mensen hebben er een oordeel over. Zo zouden alle inwoners aan de drugs zitten, zou het een ‘inteeltdorp’ zijn en de inwoners zouden schijnheilig zijn. De meeste mensen die dit roepen zijn volgens mij nog nooit in Urk geweest. Natuurlijk heeft Urk zo zijn opmerkelijke trekjes, en bepaalde opmerkingen zijn wel ergens op gebaseerd. Echter, in deze blog wil ik de positieve kanten van Urk belichten. Dat gebeurt namelijk te weinig!

Toerist in eigen dorp

Ik heb in mijn leven al veel dorpjes bezocht in binnen- en buitenland. Conclusie? Urk heeft naar mijn mening echt een van de leukste havens. Leuke, oude huisjes, fijne restaurants, een prettige sfeer, twee strandjes en niet te vergeten: geen hordes toeristen. Urk heeft geen hotels, dus dagjesmensen zijn in de meerderheid. Dat zijn er trouwens ook niet ontzettend veel.

Ik loop graag rond door het oude centrum en over de haven, ondanks dat Urk mijn geboorteplaats is.

Eigen cultuur

Urk heeft gewoon een soort subcultuur. De meeste mensen gaan elke zondag naar de kerk, eten vaak vis en zijn erg sociaal. Ik vind het mooi om te zien als mensen echt met hart en ziel een bepaalde levenswijze hebben en daar gelukkig mee zijn.

Urk heeft een dialect, dat door zowat iedereen gesproken wordt. Daardoor is men nog meer met elkaar verbonden. Urkers vinden elkaar daardoor altijd, ook al zijn ze in het buitenland op vakantie. Of ze het nou leuk vinden of niet…

Urk heeft een ‘ons-kent-onscultuur’, en daardoor komen sommige mensen naar mijn mening af en toe wat bemoeierig over. Dat is echter altijd goed bedoeld. Sowieso staan veel mensen in Urk altijd voor een ander klaar, wat er ook gebeurt. Dat is op andere plekken in Nederland echt anders.

Een grote woonwijk

Als je door Urk rijdt of fietst valt er iets op. Buiten het oude centrum lijkt Urk net een grote woonwijk. Flats en appartementencomplexen zijn er niet bijster veel, er zijn vooral veel gezinswoningen. Naar mijn mening geeft dat een fijne, gemoedelijke sfeer. Ik denk echter wel dat Urk behoefte heeft aan een paar flinke appartementencomplexen. De bevolking groeit er immers hard, en dat zal voorlopig wel zo blijven, denk ik.

Een bijdrage aan je gezondheid

Urk heeft een grote visindustrie, en laat vis nou net gezond zijn. Vitamine D, unieke vetten, wat wil je nog meer? Om deze redenen vind ik het zelf erg belangrijk om regelmatig vis te eten.

Dus, de volgende keer als je iets over Urk wil zeggen: denk goed na! Verder: kom een keer naar Urk op een mooie zomerdag, het is echt de moeite waard!

Eurovisiesongfestival 2020 – de liedjes (deel 3) + mijn top 10

De afgelopen twee jaar schreef ik op mijn Facebookpagina elk jaar een blogje over wat ik van de finaleliedjes van het Songfestival vind. Vanaf dit jaar staan deze blogs op mijn website. Nu het Songfestival helaas niet doorgaat dit jaar heb ik besloten om over alle liedjes mijn deskundige *kuch* mening te geven. Aangezien het om 41 liedjes gaat, wijd ik hier drie blogs aan. Dit is de de derde en de laatste. Hierna volgt mijn top 10!

Frankrijk: Tom Leeb – Mon Alliée (The Best In Me)

Wat een mooie stem, en wat een warmte. Dat is wel mooi. Het klinkt in de refreinen een beetje als een nummer uit de jaren ‘90. Ik hoor ook wel een soort vibe van de Backstreet Boys. Aangezien die tijd al een tijdje achter ons ligt, vind ik het voor nu een ‘oké’ liedje.

Moldavië: Natalia Gordienko – Prison

Een gedurfd nummer met ballen. Ik waardeer het lef in het lied. Ik vind het een beetje duister en in de refreinen een beetje druk. Warm of koud maakt het mij niet.

Servië: Hurricane – Hasta La Vista

Nogmaals een nummer met ballen. Dit had de zaal wel echt mee kunnen krijgen. Dit nummer heeft een lekkere energie. Hier en daar een beetje een ingewikkelde melodie, maar het herkenbare refrein en de energie maken het goed.

Cyprus: Sandro – Running

Sandro is een ontzettend goede zanger, maar ik had dat in dit nummer wel wat meer willen horen. Ik hoor te veel elektronische effecten. Nog even wat dieper ingaand op de zang: je hoort bij Sandro echt urgentie en hij kan echt veel gevoel in een liedje leggen. Alles wat hij zingt, geloof ik. Om die reden vind ik het jammer dat de refreinen voornamelijk gevuld zijn met geneurie. Gelukkig gaat dit nummer wel ergens over: we moeten door blijven gaan in moeilijke tijden, iets wat we nu allemaal wel weten. Al met al denk ik: Sandro had met een beter nummer kunnen komen.

Denemarken: Ben & Tan – YES

Dat is eens een verademing, een liedje met ‘gewone’ instrumenten, dat waren er tot nu toe nog niet veel. Gezongen door twee mensen die leuk zijn om naar te kijken. Het is een lekker positief liedje, een ‘happy song’, het geeft een verbindend, gezellig gevoel. Ja, ik vind dit leuk.

Rusland: Little Big – Uno

Rusland trekt soms opmerkelijke dingen uit de kast voor het Songfestival en dit jaar zijn ze weer met iets opmerkelijks gekomen. Moeten jullie ook denken aan de Deense groep Aqua (van Barbie Girl)? Ik in ieder geval wel. Met dit lied had het alle kanten op gekund tijdens het Songfestival. Ik vind het een beetje vreemd, maar het is ergens ook wel grappig.

Albanië: Arilena Ara – Fall From The Sky

Ze zingt met zo’n mooie stem en zo geloofwaardig. Oh, en ook weer zo’n krachtig liedje dit. Ja, dit raakt mij wel. Ook vind ik dit een van de betere nummers.

Slovenië: Ana Soklič – Voda

Zo’n zware stem zou je niet verwachten. Ik hou niet echt van dit soort stemmen, maar dat wil niet zeggen dat ze niet goed zingt. Daarnaast is het naar mijn mening niet erg dat ze in het Sloveens zingt, aangezien ze wel heel geloofwaardig zingt. Een powervrouw, deze zangeres. Het is echter niet mijn smaak.

Oekraïne: Go_A – Solovey

Fijn, weer zo’n mix tussen ‘moderne, westerse’ muziek en traditionele muziek. Het doet me denken aan de Poolse inzending van vorig jaar, en die vond ik toch iets beter. Ik waardeer de schoonheid van het tradionele, zeker. Dit is ook zo’n liedje dat je even twee keer moet luisteren voordat je het echt gaat waarderen.

Tsjechië: Benny Cristo – Kemama

Ben Cristovao heeft in zijn jeugd veel tegenslagen gehad, maar hij laat zich niet kisten. Dat zingt hij in zijn liedje, en dat is mooi. Hij is half-Angolees, en dat hoor je wel. Het liedje doet mij een beetje denken aan Akon, hoewel die uit Senegal komt. De tekst vind ik een beetje kinderlijk, maar doordat het liedje speels is, is dat geen issue vind ik. Het echte jammere aan dit liedje vind ik dat het niet echt goed blijft hangen, waardoor het mij niet helemaal heeft overtuigd.

San Marino: Senhit – Freaky!
Eens kijken, waar is San Marino mee gekomen dit jaar? Het nummer Freaky! van Senhit. Senhit benadert ‘anders zijn’ als iets positiefs, en tja, dat is het toch ook? Ik vind dit in ieder geval een belangrijke boodschap. Senhits stem is eentje waarvan ik hou. Het nummer is een beetje gek, maar dat vind ik ook leuk. Een beetje kinderlijk, speels, maar alles is in balans. Tja, ik waardeer dit wel, maar het is zeker geen winnaarslied.

Ierland: Lesley Roy – Story Of My Life

Ik vind het een beetje ‘puberaal’ klinken, ik hou ook niet van haar stem. Het doet me ook een beetje denken aan The Veronica’s, al bedoel ik dat niet per se negatief. Voor het na-na-na-na-stukje is duidelijk geïnspireerd op andere nummers. Nee, het is niet helemaal mijn ding. Laat ik wel positief afsluiten, het liedje is wel echt lekker energiek!

Malta: Destiny – All Of My Love

Er bestaat geen twijfel over dat Destiny een hele goede stem heeft. Het liedje is ook best moeilijk, dus dat moet ook wel door een goede zangeres gezongen worden. Ik vind het wel wat te mainstream en daarom zou als het aan mij zou liggen geen hoge eindpositie behalen. Echter, ik denk dat Europa anders had besloten.

Nederland: Jeangu Macrooy – Grow

Tja, er was nog één nummer dat nog niet aan de orde was geweest. Ik heb besloten om Nederland expres als laatste te behandelen. Oké, komt ie!

Jeangu heeft een fijne stem die me een beetje doet denken aan die van John Legend. Ik waardeer Jeangu’s openheid in de tekst die hij zingt. Echter, ik vind het liedje een beetje saai. Ik vind het te degelijk, te braaf. Wat ik ook niet zo tof vind, is dat het een beetje gospelachtig klinkt, en ik heb niks met gospel. Nee, dit liedje had het niet goed gedaan als het aan mij had gelegen. Sorry landgenoten!

Mijn top 10

1: IJsland (Daði og Gagnamagnið – Think About Things)

2: Zwitserland (Gjon’s Tears – Répondez-moi)

3: België (Hooverphonic – Release Me)

4: Finland (Aksel – Looking Back)

5: Verenigd Koninkrijk (James Newman – My Last Breath)

6: Israël (Eden Alene – Feker Libi

7: Albanië (Arilena Ara – Fall From The Sky

8: Noorwegen (Ulrikke – Attention

9: Duitsland (Ben Dolic – Violent Thing)

10: Denemarken (Ben & Tan – YES)

Dit was voorlopig mijn laatste blog over het Eurovisiesongfestival. Laten we met z’n allen hopen dat het volgend jaar wel gewoon door kan gaan, ook al is het zonder publiek en in een ander land. Het evenement brengt zoveel vreugde, en het brengt ons dichter bij elkaar. Allemaal duimen dus!

Gebruikte bronnen:

https://eurovision.tv/participant/sandro

https://eurovision.tv/participant/benny-cristo

https://eurovision.tv/participant/senhit

https://eurovision.tv/participant/jeangu-macrooy

Eurovisiesongfestival 2020 – de liedjes (deel 2)

De afgelopen twee jaar schreef ik op mijn Facebookpagina elk jaar een blogje over wat ik van de finaleliedjes van het Songfestival vind. Vanaf dit jaar staan deze blogs op mijn website. Nu het Songfestival helaas niet doorgaat dit jaar heb ik besloten om over alle liedjes mijn deskundige *kuch* mening te geven. Aangezien het om 41 liedjes gaat, zal ik hier drie blogs aan wijden. Op 6 mei jongstleden publiceerde ik deel 1, dit is deel 2!

Zweden: The Mamas – Move

Dit nummer is echt fantastisch gezongen! Met z’n drieën en dan zo krachtig, dat is echt ontzettend knap. Ik vraag me wel af over wie dit nummer gaat. Als het nummer niet over een specifiek iemand gaat, dan vind ik de tekst niet echt veelzeggend. Ik moet ook zeggen dat het nummer mij niet echt aangrijpt. Zweden komt altijd met goed inzendingen, maar dit nummer vind ik echt minder dan de voorgaande exemplaren.

Estland: Uku Suviste – What Love Is

Dit lied klinkt in mijn oren te veel als een typisch ‘Songfestivalliedje’. Verder vind ik de stem van Uku niet erg onderscheidend. Nee, Estland heeft het voor dit jaar veel te degelijk gehouden.

Portugal: Elisa – Medo De Sentir

Ik begrijp niet waarom Portugal zo vaak met Portugeestalige liedjes komt. Ze zijn er namelijk niet vaak succesvol mee. Salvador Sobral was echt een uitzondering. Wat mij betreft zijn ze ook dit jaar de fout ingegaan. Dit lied pakt mij simpelweg niet, al komt dat voornamelijk omdat dit nummer een beetje voortkabbelt. Ik krijg er geen energie van.

Verenigd Koninkrijk: James Newman – My Last Breath

Een liefdesliedje, degelijk, het klinkt goed. Heel geloofwaardig gezonden ook, en een mooie tekst. De Britten wilden dit jaar duidelijk iets goedmaken in vergelijking met de laatste jaren!

Zwitserland: Gjon’s Tears – Répondez moi

Oh jeetje, als ik dit liedje luister denk ik weer: wat jammer dat het festival dit jaar niet doorgaat. Alles aan Gjon is geweldig. Over die stem hoef ik niet zoveel te zeggen denk ik, dat spreekt voor zich. Het lied is voor hem erg persoonlijk en ik vind de boodschap ‘volg je eigen weg in het leven’ heel belangrijk. Sinds ik dat zelf besloten heb sta ik sterker in mijn schoenen en ik voel mij gelukkiger.

Tot slot: dit liedje weet me te raken en dat gebeurt niet zo vaak. Dit is een van mijn favorieten dit jaar!

Azerbeidzjan: Efendi – Cleopatra

Oeh, Efendi is wel een divaatje en het nummer is echt wel origineel. Hier en daar vind ik het wel echt te bewerkt en elektronisch. Het ligt er te dik bovenop. Verder vind ik het wel vrolijk en lekker pittig. Mja, toch wel leuk!

Noord-Macedonië: Vasil – YOU

Die Spaanse invloeden in de aanloop naar het refrein vind ik leuk. Voor de rest vind ik het een beetje te poppy en daardoor niet onderscheidend genoeg.

Bulgarije: VICTORIA – Tears Getting Sober

Een nummer dat mooi opbouwt met een mooie modulatie én een mooie tekst. Het nummer gaat over het overwinnen van je angst en pijn en weer doorgaan. Ik hou niet zo van Victoria’s stem, maar het liedje raakt mij wel. Een van de betere nummers!

Spanje: Blas Cantó – Universo

Een modern popliedje met een Spaanse tekst. Het is niet echt waar ik van hou en ik voel er simpelweg niet veel bij.

Wit-Rusland: VAL – Da Vidna

Eens kijken waar de Wit-Russen mee komen. Wat leuk! De man uit het duo is de producer van het Elly en Rikkert-liedje waarmee Wit-Rusland naar het Songfestival ging in 2017. Maar goed, laten we het over de inzending van dit jaar hebben. Lekker sexy, en de combinatie van westerse popmuziek en een Wit-Russische tekst vind ik erg leuk. Ja, ik vind dit goed.

Georgië: Tornike Kipiani – Take Me As I Am

Oeh, dit liedje is wel echt knotsgek. Er wordt een boel uit de kast getrokken. Ik vind het leuk dat Tornike lekker zichzelf is in dit nummer, dat is echt te gek. Echter vind ik het nummer hier en daar wel wat te overdreven. Al met al, nee, niet echt wat voor mij.

Polen: Alicja Szemplińska – Empires

Met het lied Empires wil Alicja ons vertellen dat we beter moeten omgaan met onze Aarde. Tja, dat vind ik nou ook. De boodschap is dus dik in orde. Alicja heeft een mooie, unieke stem die wat mij betreft goed past bij het nummer. De uithaal op het einde is echt indrukwekkend. Echter, ik vind het lied een beetje te ‘ingewikkeld’ voor een hoge positie in de finale. Het blijft niet echt hangen.

Noorwegen: Ulrikke – Attention

Een nummer met een goede dynamiek. Daarnaast geloof ik ook echt wat er gezongen wordt. Het nummer gaat over waarom we het anderen naar de zin gaan maken als we verliefd worden. Naar mijn idee is het liedje een les: we moeten op onszelf blijven letten als we verliefd zijn. Er is goed nagedacht over dit nummer. Mijn oordeel: zeker niet slecht!

Litouwen: The Roop – On Fire

Volgens deze groep moeten we onszelf niet afschrijven en onderschatten wegens onze leeftijd. Tja, waarom zouden we dat inderdaad doen? Ik wil immers starten met een voltijdstudie op mijn 24ste, en ik denk dat ik er meer klaar voor ben dan toen ik 18 was. De boodschap van het nummer is toepasselijk voor heel veel mensen en ook heel mooi. Toch vind ik het hier en daar een beetje klinken als een slechte poging van Rusland, al wil het nummer muzikaal gezien ook weer niet volledig de grond intrappen. Eindoordeel: qua tekst vind ik het nummer goed, voor de rest vind ik het een beetje matig.

Bronnen:

https://eurovision.tv/participant/gjon-s-tears

https://eurovision.tv/participant/victoria

https://eurovision.tv/participant/val

https://eurovision.tv/participant/alicja-szemplinska

https://eurovision.tv/participant/ulrikke

https://eurovision.tv/participant/the-roop

Eurovisiesongfestival 2020 – de liedjes (deel 1)

De afgelopen twee jaar schreef ik op mijn Facebookpagina elk jaar een blogje over wat ik van de finaleliedjes van het Songfestival vind. Vanaf dit jaar staan deze blogs op mijn website. Nu het Songfestival helaas niet doorgaat dit jaar heb ik besloten om over alle liedjes mijn deskundige *kuch* mening te geven. Aangezien het om 41 liedjes gaat, zal ik hier drie blogs aan wijden. Dit is de eerste!

Roemenië: ROXEN – Alcohol You

We beginnen met de zuidoosterburen van de zuidoosterburen van de zuidoosterburgen van onze oosterburen. Wat heeft deze meid een te gekke stem! Het lijkt te gaan over dat een jongen haar liefde weigert. Er zit een bepaalde diepte in dit nummer. Het klinkt te gek, de woordspeling en de inhoud van het nummer matchen perfect. Echt een goed nummer.

België: Hooverphonic – Release Me

Dit is voor mij zo’n liedje dat ik even twee keer moet luisteren. Het gaat erover dat het soms beter is om een punt te zetten achter bepaalde dingen, ook al is dat soms moeilijk. Het is voor mij in het verleden ook al eens een zware dobber geweest.
Verder is dit muzikaal gezien typisch Hooverphonic, een andere band of artiest had nooit met zoiets kunnen komen, denk ik. Nee, dit is niet zomaar een goed nummer!

Italië: Diodato – Fai rumore

In mijn oren is dit zo’n typisch Italiaans liedje en ik denk dat een deel van Europa het niet snapt en daardoor niet zou waarderen. Er zit voor mij niets in dit nummer waarvan ik denk: oké, dit is echt interessant. Nee, het pakt mij niet.

Finland: Aksel – Looking Back

Een liedje over niet goed genoeg zijn, het continu stellen van doelen, alsmaar beter willen worden en meer. Aksel vindt dat we meer van het moment moeten genieten. Heel inspirerend! Voor de coronapandemie was ik zelf nooit écht tevreden en het lukte mij niet om met de dag te leven. Nu moeten we wel, en ik realiseer me dat dat toch wel zo zijn voordelen heeft. De boodschap van het lied is is hartstikke goed en nuttig. Aksel straalt wat verlegenheid uit, maar ik zie dat liever dan dat hij doet alsof alles goed gaat, terwijl je ziet dat hij zowat doodgaat van de stress. Aksel is écht, what you see is what you get. Ohja, en wat heeft hij een mooie stem. Het lied zelf klinkt in mijn oren degelijk, maar dat klopt ook helemaal met Aksels persoonlijkheid. Dit lied is een van mijn grote favorieten van dit jaar.

Armenië: Athena Manoukian – Chains On You

Hmm nee, dit is niet mijn ding. Een liedje met weinig inhoud, het kan zeker tippen aan Looking Back van Aksel. Daarnaast hoor ik Athena echt liever zingen dan rappen. Een beetje een ‘dirty’ liedje, en ik heb daar helemaal niks mee.

Israël: Eden Alene – Feker Libi

Een mix tussen veel verschillende stijlen, ik hoor er ook wel iets Afrikaans in. Lekker vrolijk, fijne stem om naar te luisteren. Veel verschillende talen in een liedje is iets wat ik vaak een beetje over de top vind, maar in dit liedje werkt het wat mij betreft wel. Het lied zit goed in elkaar en ik word er simpelweg blij van.

Australië: Montaigne – Don’t Break Me

Ik vind Montaigne’s manier van zingen niet echt mooi, het klinkt een beetje huilerig, vind ik. De performance in de officiële videoclip vind ik over de top. Het liedje lijkt gelukkig wel ergens over te gaan, naar mijn idee wil ze door een vroegere liefde met rust gelaten worden. Al met al vind ik het niet zo’n goed nummer.

Duitsland: Ben Dolic – Violent Thing

Een leuke jongen om naar te kijken met een absoluut unieke stem. Deze jongen is – vind ik – echt een veelbelovend talent. Het liedje is ook zeker niet slecht, het klinkt lekker energiek. De tekst lijkt geen diepe betekenis te hebben. Tja, het nummer lijkt gewoon over seks te gaan. Al met al vind ik het wel een van de betere inzendingen van Duitsland van de laatste jaren.

IJsland: Daði og Gagnamagnið – Think About Things

Dit is echt zo’n ‘feelgoodliedje’. Hier word ik gewoon blij van. Een vrolijke tekst, gewoon lekker los en vrolijk. Daarbij een leuke, gekke performance. Alles, inclusief de tekeningen van de artiesten en de choreografie, het klopt tot de laatste millimeter. Tja, als corona er niet was geweest hadden we volgend jaar naar Reykjavik gekund als het aan mij had gelegen!

Griekenland: Stefania – SUPERG!RL

Stefania komt met het liedje SUPERG!RL. Qua looks mag het van mij wel wat vriendelijker. Ook qua zang, zeker in de coupletten, vind ik het te ‘bitchy’ (en dat is niet beledigend bedoeld). Ik vind het liedje niet heel sterk.

Kroatië: Damir Kedžo – Divlji Vjetre

De zanger heeft een fijne stem om naar te luisteren. Kritiekpunten zijn dat het refrein wat mij betreft te ‘Songfestival-achtig’ klinkt. Het nummer is daarom niet erg origineel vind ik. Dat het nummer in het Kroatisch wordt gezongen vind ik dan juist wel weer een pluspunt, dat maakt het toch nog een beetje ‘anders dan anders’.

Oostenrijk: Vincent Bueno – Alive

Hmm, er is niet echt iets wat mij pakt in dit liedje. Je hoort wel bepaalde invloeden in dit liedje. Er zit iets positiefs in het nummer, maar er zijn dit jaar toch echt betere inzendingen.

Letland: Samanta Tīna – Still Breathing

Ik vind het lied op sommige punten wat te elektronisch. Echter, Samantha komt in dit nummer op voor vrouwen, wat iets goeds is, en helaas nog steeds nodig. Ik vind het lastig om echt iets inhoudelijk over het nummer te zeggen, omdat het niet echt mijn smaak is. Laten we in ieder geval zeggen dat Samantha een hele goede stem heeft.

Bronnen

https://eurovision.tv/participant/hooverphonic-1

https://eurovision.tv/participant/aksel-kankaanranta

https://eurovision.tv/participant/samanta-tina

Mijn Eurovisie op toen

Het Eurovisiesongfestival. We weten het allemaal. Het gaat dit jaar niet door vanwege de coronapandemie. Sinds twee jaar schrijf ik elk jaar een blogje op mijn Facebookpagina waarin ik mijn mening geef over de liedjes uit de finale. Dit jaar kies ik ervoor om over alle liedjes die gezongen zouden worden mijn mening te geven. Ik zal hier drie blogs aan wijden, aangezien het gaat om 41 liedjes, en dat zijn er nogal veel voor één blog.

Maar eerst: een terugblik! In deze blog wil ik het hebben over een aantal liedjes die de afgelopen jaren indruk op mij hebben gemaakt, of die mij om een andere reden zijn bijgebleven.

Tulia – Fire of Love (Pali się)

We beginnen bij de Poolse inzending van vorig jaar. Het haalde de finale helaas niet. Ik vind dit jammer, aangezien ik vind dat dit nummer heel goed in elkaar zit. Er is goed over nagedacht, het is een mix van traditionele Poolse muziek en moderne Westerse muziek. De gebruikte akkoorden in combinatie met de melodie bewijzen dat dit echt een muzikaal huzarenstukje is. Naar mijn mening is het erg jammer dat het traditionele element in het nummer niet gewaardeerd werd.

Nina Kraljić – Lighthouse

In 2016 haalde Nina Kraljić de drieëntwintigste plaats in de finale namens Kroatië. De liveperformances lieten helaas iets te wensen over, want Nina zong niet helemaal zuiver en de jurk deed naar mijn mening afbreuk aan de schoonheid van het lied en de zangeres zelf. De boodschap in dit liedje is dat als alle hoop verloren lijkt, je je altijd aan iets kunt vastklampen. Nina denkt bij het nummer zelf aan vrienden van haar die op een schip werken en lang van huis zijn, en zaken als heimwee die daarbij komen kijken. Ze denkt ook aan vluchtelingen.

Wat ik zo mooi vind aan dit nummer is onder andere de inspirerende tekst: er is altijd wel hoop en licht in donkere tijden. Iets wat vooral in deze tijd een nuttige boodschap is. Verder vind ik de mix van muziekstijlen erg mooi (ik hou enorm van die Balkansound). Tot slot mijn bewondering voor de dynamiek en de dosering van de zang: in het begin nog vrij zacht, maar daarna gaat de rem eraf. De emoties doen vervolgens hun werk. Gisteren luisterde ik het nummer nog en ik moest mijn tranen tegenhouden (en dat overkomt mij niet vaak bij muziek!). Lighthouse is niet voor niets mijn favoriete Songfestivallied tot nu toe.

Hatari – Hatrið mun sigra

Tja, mag ik? Vreemd genoeg is dit een guilty pleasure en hij stond gisteren zelfs nog op repeat. Ik zal haarfijn uitleggen waarom ik nog steeds naar het IJslandse finalelied (tiende plaats) van vorig jaar luister. Naar mijn mening is dit zo absurd dat het goed is. Muzikaal gezien vind ik dat het geniaal in elkaar zit. Er zitten zelfs SM-geluiden in de percussie verwerkt. Realiseer je, lieve lezer, dat hier heel goed over nagedacht is!

Verder geeft de klank van het nummer mij een soort adrenaline-kick. Tja, ik ben iemand die trekjes heeft die je niet van mij verwacht.

Uiteraard sta ik niet achter een boodschap als ‘haat zal zegevieren’. Met liefde bereiken we immers veel meer toch. Antikapitalisme vind ik echter zo gek nog niet. In onze (normale) wereld lijkt bijna alles om geld te draaien, en dat ten koste van ons milieu, ons klimaat en bepaalde volkeren op onze wereld. Geld is niet het belangrijkste. Liefde, geluk en gezondheid, dat is waar het om gaat.

Het is overigens jammer dat Hatari ondanks hun antikapitalistische boodschap wel een frisdrankbedrijf heeft opgericht. Tja, dat klopt natuurlijk niet helemaal!

EQUINOX – Bones

Bulgarije, 2018, nummer 14 in de finale. Wat mij pakt in dit liedje zijn de feilloze harmonieën, de Balkansound (ja, daar is ie weer) en de onderscheidende achtergrondmuziek.

Gaitana – Be my guest

Dit nummer leverde Oekraïne een vijftiende plek op in de finale van 2012. Zo’n goed nummer vind ik het niet en de tekst raakt mij niet zozeer. Echter, dit nummer heeft – vind ik – een of andere Songfestival-mooiweervibe, om het zo maar even te zeggen. Als ik het hoor, krijg ik zin om op vakantie te gaan naar een of ander mooi Balkanoord (terwijl ik – behalve een middagje Bled in Slovenië – nog nooit op de Balkan geweest ben. Ik weet dus verder niet hoe het er daar uitziet).

Michael Schulte – You let me walk alone

Michael Schulte eindigde voor Duitsland op nummer 4 tijdens de finale van 2018. Wat ik zo mooi vind is de dankbaarheid voor zijn vader, terwijl hij hem niet eens gekend heeft. Tijdens de live-uitvoering breekt hij niet, en toch weet hij de boodschap over te brengen, en dat met een zalige, warme stem.

Ik heb het nummer voor mijn zanglessen geoefend, en ik bedacht me: als ik het ooit live ga zingen, dan draag ik het op aan mijn opa aan mijn moeders kant. Hij kreeg een hersenbloeding toen ik drie jaar was en hij overleed toen ik twaalf was. Ik heb hem nooit goed gekend, maar ik heb veel talenten en interesses van hem geërfd. Hij sprak veel talen en hij was muzikaal. Soms zou ik willen dat ik kennis en passie met hem had kunnen uitwisselen.

Uiteraard zijn er nog zoveel andere leuke Songfestivalliedjes, maar ik heb er voor nu enkele gekozen. Misschien schrijf ik later nog zo’n blogje.

Welk Songfestivalnummer deed iets met jou en waarom?

Oh ja, laten we hopen dat het Songfestival volgend jaar wel gewoon doorgaat, en anders in 2022! Nu is er even iets anders dat prioriteit heeft, maar zoals Nina Kraljić zingt: er is altijd hoop en licht in donkere tijden!!!

Bronnenlijst

Let op: in twee webadressen zit een spatie, dit om de bronnenlijst netjes te houden. Anders zouden er filmpjes tussen staan, en dat vind ik slordig.

https://eurovision.tv/event/tel-aviv-2019/first-semi-final

https://eurovision.tv/story/croatia-nina-kraljic-will-sing-lighthouse

https://eurovision.tv/event/stockholm-2016/grand-final

https:// www.youtube.com/watch?v=8QUM-_EbE2o

https:// www.youtube.com/watch?v=U6bmKB3SHPY

https://eurovision.tv/participant/hatari

https://nl.wikipedia.org/wiki/Hatari_(band)

https://eurovision.tv/event/tel-aviv-2019/grand-final

https://eurovision.tv/event/lisbon-2018/grand-final

https://eurovision.tv/participant/michael-schulte

https:// www.youtube.com/watch?v=N4YwSy4Q9k0

https://eurovision.tv/participant/gaitana

https://eurovision.tv/event/baku-2012/grand-final

Een beperking die mogelijkheden biedt

Daar zitten we dan. Massaal binnen. Om een gevaarlijk virus. Het is een vreemde situatie en we hebben allemaal onze eigen manier om ermee om te gaan. Nu klinkt het misschien cliché en misschien is het ook een beetje mosterd na de maaltijd, maar ik vind dat je altijd moet kijken naar wat er wel mogelijk is. Ik ontdekte dat er heel veel dingen zijn die je tijdens deze periode kunt doen. In deze blog geef ik je een aantal tips.

Leer een nieuwe taal, of spijker je kennis bij

Lange tijd heb ik de droom gehad om Italiaans te leren. Adesso sono felice che posso usare la lingua e che posso scrivere questa frase. Een nieuwe taal leren is leuk, nuttig en niet moeilijk als je er gevoel voor hebt. Hoe leuk zou het zijn als je straks weer op vakantie kunt gaan en je met de locals kunt praten in hun eigen taal? Of misschien is het je droom om met asielzoekers te werken. Hoe nuttig is het dan om Arabisch of Turks te kunnen spreken, ook al is het maar de basis? Je hebt je hele leven profijt van het leren van een nieuwe taal.

Zelf heb ik een cursus Pools gedaan en een cursus Italiaans. Ik oefen tegenwoordig nog regelmatig wat talen en ik wil weer Franstalige en Duitstalige boeken gaan lezen, net zoals op school.

Tot slot: Frans, Italiaans en Spaans zijn niet ontzettend moeilijk om te leren, en erg leuk en nuttig. Talen als Pools en Russisch zijn wat lastiger, maar niet onmogelijk en het biedt leuke mogelijkheden. Zweeds, Deens en Noors schijnen vrij eenvoudig te zijn en tja, je Duits bijspijkeren is nooit een slecht idee. Welke taal ga jij leren/bijspijkeren?

Oh ja, misschien is nu wel de tijd om te beginnen met de basis van… het Chinees.

Leuke tv-programma’s kijken

Ik weet het: dit is een open deur binnenrijden met een bulldozer. Echter, denk eens aan programma’s met inhoud, zoals de programma’s van Floortje Dessing (mijn oma zei eens Noortje Dressing). Als ik mij écht ga vervelen, ga ik hiernaar kijken. Er komen zoveel inspirerende mensen in voor, van wie je echt iets kunt leren.

Daarnaast heb ik nog een tip voor als je fan bent van The Voice: dit programma wordt in heel veel landen uitgezonden. Niet alleen in Nederland en de Verenigde Staten, maar ook in bijvoorbeeld Polen, Bulgarije, Oekraïne, Israël, Portugal en zelfs in Mongolië, Nepal en Myanmar. Op YouTube vind je een schat aan leuke video’s. Er zijn verschillende kanalen, zoals The Voice Global en Best of The Voice, die je kunt volgen. Daarnaast kun je via VTMgo naar de Vlaamse versie van The Voice Kids kijken, en vanaf komend najaar naar de volwassen Voice.

Muziek maken

Nu heb je de tijd om echt in je muzikale hobby te gaan investeren. Zo kun je een opnameprogramma en studiomateriaal aanschaffen, zodat je je eigen zang of gitaarspel kunt opnemen. Ik ben hier nu mee aan het oefenen. Zet het op internet en wie weet word je ontdekt en sta je over een paar jaar op het podium bij het Eurovisie Songfestival!

Ouderwetse computerspellen spelen

Veel mensen speelden vroeger spellen zoals Rollercoaster Tycoon of The Sims. Men stopte een schijfje in de computer en dan startte het spel. Tegenwoordig gebruiken we niet zoveel schijfjes meer. Echter zijn veel spellen nog wel te spelen. Zo kun je via bijvoorbeeld Steam het spel Rollercoaster Tycoon Classic kopen en downloaden. Voor 20 euro heb je meer dan honderd ouderwetse levels om uit te spelen. Ik kocht het spel in augustus 2019 en ik heb het nog steeds niet uitgespeeld. Genoeg vermaak dus voor de komende tijd. Veel plezier!

Boeken lezen

Dat spreekt wel een beetje voor zich. Je kunt er ook voor kiezen om boeken in een andere taal te leren, om zo je taalvaardigheden te trainen.

Opruimen

Waarschijnlijk doen veel mensen dit al, of ze zijn er mee bezig. Doe het in stappen, begin bijvoorbeeld met je kledingkast, daarna de voorraadkast.

Wanneer heb jij voor het laatst de zolder opgeruimd?

Denk ook eens aan al die mappen vol met oude administratie. Daar kan vast een heleboel van weg.

Naar buiten

Niemand is gemaakt om alleen maar binnen te zitten. Je hebt immers ook frisse lucht nodig, en op een vitamine D-tekort zit je ook niet te wachten. Drukke plekken mijden hoeft niet moeilijk te zijn. Maak bijvoorbeeld eens een ‘alternatieve’ wandeling. Wandel eens door die ene woonwijk waar je nog nooit geweest bent, of maak eens een wandeling langs plaatsen waar je als kind vaak kwam. Misschien is dit ook de tijd om weer eens een bezoekje aan de begraafplaats te brengen om te kijken of het graf van je dierbare er nog mooi bijligt.

Anderen helpen

Nog een open deur inrijden met een bulldozer, maar toch. Even een opsomming:

– Boodschappen doen voor anderen;

– Werken in de tuin van iemand anders;

– Videobellen met mensen die eenzaam zijn;

– Voor als je nog thuis woont: doe eens een extra klusje voor je moeder.

Enzovoorts.

Er is zat te doen

Je zou niet zo snel op bepaalde dingen komen, maar zoals je hierboven leest is er genoeg.

Wat ga jij doen de komende tijd?